• remia-lekkerste-2015
    Remia consumentenservice
    ☎ 0800 0 222 555
    ✉ info@remia.nl

Wisselvallig, 1 constante!

Het seizoen is weer begonnen, en ietwat stroever dan anders. Vaste aanwezige Frank is namelijk vrijwillig opgenomen en zit intern. Natuurlijk dachten wij hetzelfde als u, maar niets is minder waar. Hij is gewoon heftig aan de studie om zo meteen niet meer rijlessen te verzorgen maar rijexamens af te nemen. Door werk van Andries en John en een vergadering van Krijn hadden we ineens maar drie man voor de seizoen opener tegen LPD-The Ramones voor de beker. In de twaalf jaar als captain was Krijn dit nog niet eerder overkomen, dus toog hij om kwart over tien (vergadering nog niet af) richting Leusden om alsnog aan te sluiten. Helaas wilde de tegenstander niet helemaal mee werken en mocht hij zijn single niet meer spelen bij een 3-2 voorsprong. Dit was denk ik wel gelijk de killer want door een single groei je in de wedstrijd en hadden we wellicht 4-2 voor kunnen komen. Nu werd het 3-3 en verloren we de rest ook maar. Alleen Frans was spekkoper, want dankzij de verlaagde targets (aantal 100+ scores in de wedstrijd) cashte hij 3 harde euro’s, maar ging hij er wel gelijk eentje omhoog! Gelukkig is zo’n eerste bekerwedstrijd de enige wedstrijd die je zonder problemen wil verliezen, want hierdoor kom je in de herkansingsronde en kom je wellicht nog een paar rondes verder?

De week daarna moesten we helaas op de vrijdag ( we hebben er zes dit jaar L ) richting Amersfoort om tegen Still Practice te gooien. En we begonnen super! Beter kon zelfs niet met vier single overwinningen op rij. Frans begon en gooide een sterke single en won met 3-2, Krijn pakte direct door met een 3-1 overwinning, waar hij vorig seizoen in totaal maar drie overwinningen scoorde. Frank en Rob veegden daarna hun tegenstanders van de baan met 3 -0. Harm, die er in gekomen was voor Rob, kon samen met Frans geen potten breken in de koppel. Helaas wisten alleen Frank en Krijn nog één koppel binnen te slepen, want alle andere potjes vielen de verkeerde kant op. Toch was de eerste overwinning van het seizoen een feit, en achteraf met wellicht wel een eerlijke uitslag.

De derde uitwedstrijd op rij ging richting Renswoude, om in café de Zwaan te mogen gooien. Na een poging om de wedstrijd te verplaatsen, bleek toch dat we op de vrijdag moesten gooien. Krijn zat op Terschelling bij de bruiloft van nichtje en D.O.S.C. volleybalster Janine Osterhaus, Frans had een race wedstrijd en Andries moest op locatie bakken. In eerste instantie zouden dus alleen Harm en Rob kunnen, en twee is te weinig om een wedstrijd te mogen spelen. Gelukkig kon John de zaterdag vrij krijgen zodat hij mee kon, omdat hij dan niet zo belachelijk vroeg op hoefde. Wie wel vroeg op moest de volgende dag om te wadlopen was Frank. Toch offerde hij zich op om mee te gaan, zodat we er toch vier hadden. Het verloop was iets anders dan de week daarvoor want zowel John als Frank moesten het loodje leggen voordat Rob met ietwat geluk zijn single in winst om wist te zetten. Harm had een stuk minder last van de blokkade in zijn gooi arm. Of dit nou kwam omdat Frank bij elke worp in zijn oor stond te tetteren, who cares, het biedt perspectief! Helaas kwam hij net te kort en verloor zijn single. Daarna scoorden we nog een koppel tegen deze zeer sterke tegenstander en pakten we geheel in stijl en traditie de bierronde ook nog! Een 6-3 nederlaag was achteraf geeneens een heel slechte uitslag.

De laatste wedstrijd van de maand was tegen oude bekende Hertog van Gelre. Vorig jaar verloren we hier onterecht twee keer met 5-4 van en is een zeer gelijkwaardige tegenstander. Deze dag waren die manen echter wel erg sterk aan het checken en was het sprokkelen voor punten aan onze kant. De singles gingen nog wel, al kwam Rob net te laat op stoom en moest na een zeer sterke derde en vierde leg de vijfde toch aan de tegenstander laten. Ook Frans kwam helaas te kort maar maatje Harm wist zijn eerste single van het jaar te winnen en volgens mij heeft hij het er nu nog over, want wat was hij blij! Als laatste mocht Andries en die liet geen spaan heel van zijn opponent. Waardoor we met 2-2 uit de singles kwamen. In de koppels kregen we bijna geen kans omdat Hertog het gaspedaal ver ingetrapt hadden en alle checks binnen drie pijlen binnen hadden. Gelukkig konden we weer vertrouwen op de bierronde en na 5x een score van 100 op rij (Krijn vijf euro armer omdat drie man hun target, of meer, haalden) wisten we deze in een overwinning om te zetten. Wederom een 6-3 nederlaag maar ook wederom een zeer terechte uitslag! Met drie koppel winstpartijen in vier wedstrijden, weten de mannen waar de verbeterpunten liggen! Eens kijken wat we in oktober kunnen bereiken en zorgen dat we in de middenmoot blijven.

Het blijkt dit seizoen des te meer dat darten een behoorlijk psychologisch spelletje is! Natuurlijk niet als je even voor de lol staat te gooien zoals we dat vaak in de kantine doen op de vrijdag. Op die momenten staat er niets op het spel maar gaat plezier en lol boven alles. Dit is natuurlijk ook onze insteek op de competitie avonden en dat lukt ook zeker wel onderling, maar toch gaat dan in je eigen wedstrijd de knop om en wil je perse winnen. Een goede voorbereiding is dan cruciaal en daar ontbreekt het door omstandigheden de laatste tijd vaak aan. Zo ook in alle wedstrijden van oktober! Soms valt het goed uit maar andere keren, en helaas vaker, juist niet.

De eerste wedstrijd waren we eigenlijk met z’n drieën maar kon gelukkig Andries alsnog mee zodra hij klaar zou zijn in zijn cafetaria. Dus Frans, Harm en Krijn zouden daar verzamelen om zeven uur zodat we zsm richting Ermelo, off all places, konden gaan. Prompt stroomt de zaak vol en konden we pas half acht die kant op. Gelukkig was het een bekende tegenstander en kon Krijn de captain melden dat we er aan kwamen. Late aankomst betekend echter weinig tijd om in te gooien. Voor we het wisten stonden we met maar liefst 5-0 achter terwijl we vorig seizoen twee keer 5-4 tegen hun gespeeld hadden. Harm had pech en verloor met 3-2, Krijn gooide sterk met 4x honderd in drie legs maar de tegenstander was gewoon beter en gooide nog hoger en Andries en Frans hadden het meeste last van de check. De eerste koppel ging ook verloren en wederom door het checken. Tussendoor was daar ook nog de bardame, die op deze mooie locatie, waarschijnlijk weinig te doen had en ons dus constant aan het feeden was, door zodra je de laatste druppel uit je glas had  er direct weer een nieuwe neer te zetten. Ik zag het al gebeuren dat ik die nacht geen oog meer dicht zou doen door al die cola, zeker ook omdat er geen chippie aanwezig was om het een beetje te mengen! Dus toen ze weer kwam hebben Andries en Krijn haar al schreeuwend even duidelijk gemaakt dat ze daar even mee op moest houden en dat niet alle darters dik zijn of dik willen worden! Gelukkig kon ze zien, aan onze ogen natuurlijk!!!, dat we een grapje maakten, maar gelukkig ging het tempo wel iets naar beneden want een kern van waarheid zat er wel in. Dit had overigens direct resultaat want de sfeer kwam er gelijk wat meer in ondanks de 5-0 achterstand! Harm en Frans pakten de handdoek op en smeten ons naar het eerste puntje! Waarbij Harm op een onmogelijke manier, door tijdens het naar links te vallen net op tijd zijn pijl los te laten, vlekkeloos alle drie in de dubbel gooide. Helaas was dit trucje de volgende koppel uitgewerkt en werd het 6-1 voor Bosgenoegen. Toen waren het Krijn en Andries die de suikerspiegel iets lieten zakken en met 3-0 over de tegenstander heen denderden! Kortom het werd tijd om de constante in te zetten en dat is het winnen van de bierronde! En niet te zuinig ook! Waren we de hele wedstrijd de mindere, in de bierronde lieten we zien dat we wel degelijk goed kunnen gooien. Dik voor en een fraaie 40 check van Andries bepaalde de eindstand op 6-3 voor Bosgenoegen. Zo slecht was het allemaal niet gezien de drievoudige overschrijding van Harm zijn target en ook Krijn behaalde de zijne! Toch zal de tegenstander wel heftig gebaald hebben door na een 5-0 en 6-1 voorsprong maar 6-3 als eindstand te zien!

De volgende wedstrijd, thuis tegen The Expendables, kende ook een vreemde  voorbereiding. Vijf man sterk, maar kan Andries nou wel of niet, want ook onze stuiterbal heeft wel eens een energiegrens. Kortom hij kwam niet waardoor Harm ineens toch een hele mocht gooien. Prompt kwam spuit elf, John, vlak voor de wedstrijd even melden dat hij toch mee kon doen. Helaas voor hem waren de formulieren al ingevuld en wilde ik het niet nog verder verstoren door Harm zijn hele weer af te pakken. Nu pakte het toevallig wel goed uit voor ons. De start was stroef met een 2-0 achterstand, maar zowel Rob als Harm trok het met een winstpartij weer recht. Rob had wel wat geluk, en matchdarts missers nodig van zijn tegenstander om hem met 3-2 binnen te slepen. In de koppels wederom twee verlies en twee winstpartijen, en ook deze twee werden met het nodige geluk met 3-2 binnen gesleept. Van Rene Scholman mocht ik niet zo praten maar toch, als je alle wedstrijden van de afgelopen jaren bekijkt hadden we normaal gesproken nu met 6-2 achter moeten staan. Dat we dan wederom de constante factor bierronde pakten dankzij een 16 check van Rob, maakte het nog mooier. Een 5-4 overwinning staat net wat leuker dan een 6-3 nederlaag, en wederom een teleurgestelde tegenstander naar huis gestuurd.

Een week later was het om te janken en dropen we zelf zeer teleurgesteld af. Wederom was de oorzaak te zoeken in de slechte voorbereiding. Frank kreeg ineens verlenging van zijn opleiding met de vrijdagavond erbij dus kwamen we te kort. Gelukkig konden we met Andries eenzelfde constructie doen en bleek John toch te kunnen en gingen we met vijf man op pad. Een zielig ploegje, waarbij John (knie), Harm (stotterende worp) Frans en Krijn (te  druk op het werk) en Andries die voordat hij moest gooien te horen kreeg dat de verhuurde biertap niet werkte. Kortom grote chaos, welke we niet konden gebruiken tegen een ploeg die maar vier punten uit vijf wedstrijden bij elkaar gesprokkeld had. Dit zou normaal gesproken tot een dikke overwinning moeten leiden, maar gezien de warboel in de hoofden van de spelers kwam dit totaal niet uit de verf. Zo wist alleen Harm zijn single te verzilveren en ging de rest er keihard af tegen spelers waar ze normaal 8 van de 10 keer van zouden winnen. De muziek was op dat moment al op standje gehoorschade gezet, waardoor je geeneens meer normaal met elkaar kon praten. Na twee, verloren, koppels werd Andries weer gebeld met de opmerking dat de biertap weer kaduuk was. Gelukkig was de tegenstander zo sportief dat Harm er weer in mocht en Andries even heen en weer kon richting Den Dolder. Voor de wedstrijd maakte het niets uit want ook de volgende twee koppels werden verloren, inclusief twee keer 3-2 de verkeerde kant op. Gelukkig moest de bierronde nog komen en konden we gelukkig toch nog een puntje meepikken. Echter een 7-2 nederlaag tegen de onderste die nog maar vier punten hadden is een slechte beurt! Nog één maandje en dan is Frank weer van de partij en is de werkdruk weer wat lager bij een ieder. Laten we hopen dat in november de schade mee zal vallen zodat we het in de rest van het seizoen weer goed kunnen maken.